Onderstaande verslag is van een wandelaar die liever onbekend blijft, maar die we zeker willen bedanken voor zijn mooie verslag.
De mooie fotoreportages werden ons ter beschikking gesteld door Marc De Coster, Rudy Devriendt en Carine Dejonckere. Waarvoor onze dank.
Verslag van een onbekende wandelaar.
Bulskampveldtocht, 15 augustus 2025
Vandaag heb ik mezelf een cadeau gedaan: De 25 km van de Bulskampveldtocht. Het was een hete zomerdag, rond de 28 graden, en toch haalde de wandelclub meer dan 1500 wandelaars. Toen ik inschreef, dacht ik even: “Wat een volk!” – maar tegelijk gaf dat een fijn gevoel, zo samen op pad.
Vanaf de start in Hertsberge voelde ik de sfeer. Iedereen was goedgezind. Ik raakte aan de praat met een oudere man die al voor de tiende keer deelnam. Hij vertelde dat het parcours dit jaar veel nieuwe dreven bevatte. Hij kreeg gelijk: De Bosbessen- en Hazelnootdreef kende ik niet, en ze waren prachtig.
Na een paar kilometer hoorde ik ineens gelach achter mij. Een jong koppel met een kinderwagen liep de 6 km, en hun peuter riep luid “snel, sneller!” naar zijn papa. Ik moest lachen en dacht: wat een verschil met mijn 25 km, maar de vrolijkheid werkte aanstekelijk.
De eerste rustpost liet ik links liggen, ik wilde tempo houden. Maar bij de vijvers moest ik gewoon stoppen. De trappen omhoog waren pittig, maar boven kreeg ik een uitzicht dat alles goed maakte. Naast mij stond een vrouw foto’s te nemen. Ze zei: “Dit moet ik aan mijn kleindochter laten zien.” We bleven even samen staren naar de glinstering van het water.
Bij De Kruiderie kon ik niet weerstaan. Ik dronk een frisse cola en at een boterham met kaas en eentje met gehakt. Tijdens het eten genoot ik van de geur van al die kruiden rond mij. Een medewandelaar wees me op de munt die daar speciaal voor restaurants wordt gekweekt – grappig hoe je onderweg altijd iets nieuws leert.
Daarna kwam mijn favoriete stukje: het kasteel Bulskampveld. Statig, met zijn vijver vol zwanen. Terwijl ik door de kruidentuin liep, hoorde ik iemand fluisteren: “Dit lijkt wel een sprookje.” En dat voelde ook zo.
En dan… hoeve Colpaert! Het ijsje smaakte beter dan welk sportdrankje ook. Ik at het samen met een gezin uit Gent dat voor het eerst meedeed. Hun dochter van twaalf vertelde trots dat ze de 15 km stapte. Ik dacht: op die leeftijd deed ik dat nog niet. Chapeau!
De laatste kilometers waren zwaar door de warmte. Ik liep een tijdje naast een man die zei: “Nog even doorbijten, straks pintje aan de aankomst!” Dat gaf me moed. En inderdaad: moe, bezweet maar voldaan kwam ik binnen in Hertsberge en samen met hem genoten we van een Tietje en een Omer.
Wat een dag. Nieuwe dreven ontdekt, fijne gesprekken gehad, een ijsje gegeten alsof het de hemel was, en vooral: genoten van de natuur. Dit is wandelen zoals ik het het liefste heb.
Een wandelaar die dit mailde maar anoniem wenst te blijven
**********************************************
Gebruik van de fotoreportages:
Toon als fotolijst: Alle foto’s worden getoond.
Toon als diavoorstelling (zie onderaan): Toont alle foto’s na elkaar met korte tussenpauze.
Klik een foto in de fotolijst aan om deze te vergroten.
Veranderen van foto doe je met de pijltjes van je toetsenbord of de pijltjes links en rechts.
Het is ook mogelijk om door de foto’s te scrollen met het scrolwiel van de muis.
Smartphones: Wijzig van foto door links of rechts aantikken van de foto’s.
Eventueel de grootte wat aanpassen.
Om uit het programma te gaan of terug te keren gebruik de Esc toets.
Foto’s van Marc De Coster
Foto’s van Carine Dejonckere
Foto’s van Rudy Devriendt
